Najczęstsze wady postawy u dzieci to: kifoza (garb), lordoza (wypukłość kręgosłupa w odcinku lędźwiowym), skolioza (skrzywienie kręgosłupa boczne).
Kifoza (garb
Kifoza, znana również jako garb, jest wadą postawy, w której kręgosłup jest zaokrąglony do przodu w odcinku piersiowym. Może to prowadzić do przedłużenia mięśni pleców i skrócenia mięśni przedniej części tułowia, co może prowadzić do bólu pleców, trudności z oddychaniem i trudności z utrzymaniem równowagi. Kifoza jest często spowodowana przez brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia, nieprawidłowe noszenie plecaka lub noszenie ciężarów na jednym ramieniu. Może być również spowodowana przez choroby takie jak osteochondroza lub choroby nerek. Kifoza może być leczona przez terapię ruchową, ćwiczenia korekcyjne, masaże i noszenie ortezy.
Lordoza
Lordoza to wada postawy, w której kręgosłup jest wypukły do przodu w odcinku lędźwiowym. Może to prowadzić do przedłużenia mięśni brzucha i skrócenia mięśni pleców, co może prowadzić do bólu pleców i trudności z utrzymaniem równowagi. Lordoza jest często spowodowana przez brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia, noszenie ciężkich toreb lub plecaków oraz nieprawidłowe siedzenie przed komputerem. Może być również spowodowana przez choroby takie jak skolioza, osteochondroza lub choroby nerek. Lordoza może być leczona przez terapię ruchową, ćwiczenia korekcyjne, masaże i noszenie ortezy.
Skolioza
Skolioza to wada postawy, w której kręgosłup ma skrzywienie boczne. Może to prowadzić do asymetrii mięśni pleców, bólu pleców i trudności z utrzymaniem równowagi. Skolioza może być klasyfikowana jako lekka, średnia lub ciężka, w zależności od stopnia skrzywienia.
Skolioza jest często spowodowana przez brak aktywności fizycznej, siedzący tryb życia, brak prawidłowej postawy, genetyczne lub idiopatyczne czyli bez wyraźnej przyczyny. Może być również spowodowana przez choroby takie jak choroby nerek, choroby układu mięśniowo-szkieletowego. Skolioza może być leczona przez terapię ruchową, ćwiczenia korekcyjne, masaże, noszenie ortezy, a w cięższych przypadkach zabieg chirurgiczny.
Jak zapobiegać wadą postawy u dzieci
Aby zapobiegać wadom postawy u dzieci, należy:
- Promować aktywność fizyczną: Dzieci powinny być zachęcane do uprawiania różnych sportów, takich jak bieganie, pływanie, jazda na rowerze lub taniec.
- Edukować o prawidłowej postawie: Dzieci powinny być uczone o tym, jak prawidłowo siadać, stojąc, chodzić i siedzieć przed komputerem.
- Utrzymywać odpowiednią pozycję podczas siedzenia: Dzieci powinny siedzieć z prostym kręgosłupem, z wyprostowanymi plecami i stopami na podłodze.
- Unikać noszenia ciężkich plecaków: Dzieci powinny nosić plecaki z odpowiednią liczbą przegród i regulowanymi paskami, aby zachować równowagę ciężaru.
- Zwrócić uwagę na sygnały bólu: Dzieci powinny być zachęcane do zgłaszania bólu pleców lub innych części ciała, które mogą być spowodowane wadą postawy.
- Regularnie monitorować postawę : Dzieci powinny być regularnie kontrolowane przez lekarza lub fizjoterapeutę, aby upewnić się, że ich postawa jest prawidłowa.
Fizjoterapia przy wadach postawy dzieci
Fizjoterapia może być skutecznym sposobem leczenia wad postawy u dzieci. Fizjoterapeuta może przeprowadzić ocenę postawy, aby określić, jakie są problemy i jakie ćwiczenia lub inne techniki mogą być pomocne.
- Terapia ruchowa: Fizjoterapeuta może zalecić specjalnie dobrane ćwiczenia, które pomogą wzmocnić mięśnie i poprawić równowagę, co pozwoli na korekcję wady postawy.
- Terapia manualna: Fizjoterapeuta może wykonywać masaże i inne techniki manualne, aby rozluźnić skurczone mięśnie i stawy, co pomoże w poprawie postawy.
- Ortezy: Fizjoterapeuta może zalecić noszenie specjalnych ortez, które pomogą utrzymać prawidłową postawę, szczególnie w przypadku skoliozy.
- Edukacja: Fizjoterapeuta może również udzielać wskazówek dotyczących prawidłowego siedzenia, chodzenia i noszenia plecaków, a także udzielać wskazówek dotyczących tego, jak unikać siedzącego trybu życia.
- Kontrola: Fizjoterapeuta może też regularnie monitorować postępy dziecka i dostosowywać plan terapii w zależności od jego potrzeb.